I'm every woman ;-)

I

k ben er weer. De dip is nog niet helemaal weg maar mijn glimmende ogen zijn weer terug. Het duurde even, vandaar deze late nieuwsbrief. De zin, lust en creativiteit voel ik weer in me opborrelen. Lekker! Er zijn een paar gebeurtenissen deze afgelopen tijd belangrijk voor me geweest om dit weer te kunnen voelen.

Op een hele donkere sombere dag werd ik opgebeld door Beertje van Beers die het wel een leuk idee leek als ik als Pin-Up in de Viva zou komen te staan met haar en twee vriendinnen van haar. Ik schrok me helemaal rot. “ Wat? Ik? Je weet toch dat ik al bijna 41 ben? En waarom denk je nu aan mij? Ik ben toch helemaal niet leuk en fris en jong enzo?” Ik hoorde het me tegen haar zeggen en dacht meteen: “ik ga het doen! Als je dit over jezelf denkt dan is ‘t tijd om daar verandering in te brengen. Dit is je kans!” Toen ik ook nog de fotograaf van vroeger bleek te kennen was ik om. “Maar dan wel als Nina Hagen”, riep ik door de telefoon. “Als ik dan toch in een blad ga staan dan ook precies zoals ik dat nu nodig heb. Mezelf niet zo serieus nemen en zeker mijn omgeving niet. Ik wil weer los en vrij en net zo gek als ik vroeger durfde!” Het was een hele leuke dag en het mooie was dat toen ik me helemaal opgetut en aangekleed zag staan daar in de fotostudio, ik me meer Marielle voelde dan ik in lange tijd had gevoeld. Als je me wilt bewonderen: tot aanstaande vrijdag is die Viva nog te koop!

De tweede belangrijke ommekeer kwam in het weekend van Sloeries en Godinnen, de workshop die ik samen met Cora Emens geef. Samen met andere vrouwen in die twee kanten van onszelf duiken is echt geweldig om te doen. Ik leer er zelf telkens ook wat bij. Deze keer ook weer. De vrijheid in de schaduwkant en de kracht in die lichte kant was heerlijk voelbaar. Nu nog steeds.

Grappig dat ik nu door deze twee dingen gedwongen werd om mijn eigen lessen te volgen: Leef alle vrouwen in jezelf, geef ze allemaal de ruimte en wordt zo helemaal jezelf. Ik was dat ‘Stoute Meisje’, die Nina Hagen, in mij een beetje vergeten. En die ‘Bitch’ zat ook weer veilig opgeborgen in haar kooitje. Nu niet meer. En als het me lukt, nooit meer! Gelukkig ga ik nog veel met rollenspellen en archtypes enzo doen in mijn werk zodat ik er constant aan herinnerd zal worden: I’m every woman, it’s all in me!

liefs,

P.S. Afgelopen maanden werd ook ‘de crisis’ voelbaar in mijn werk. Was ik net zo lekker aan het groeien met mijn bedrijfje kwam daar de klad in. Ik bleef er maar over doorzeuren tegen mezelf en iedereen om me heen en dat motiveert natuurlijk ook niet! De verlossing kwam toen mijn lieve vriendin Pheona me vertelde dat ze in de woestijn ging lopen met bepakking met een groep vrouwen om meer bekendheid te geven aan eierstokkanker. Of ik haar wilde sponsoren. Ik hoefde niet lang na te denken. Want het is natuurlijk veel beter je geld te geven aan belangrijke goede doelen dan zeuren dat je te weinig hebt. Sindsdien zeur ik niet meer en heel grappig, het lijkt alsof ik ineens meer inschrijvingen binnen krijg en die crisis al weer wat minder wordt! Vast omdat die negatieve energie van geld nu weg is. Geld is weer iets waar je wat moois mee kunt doen! En Pheona loopt straks in de Sahara met een t-shirt van Moem. Voor Glorieuze Vrouwen! Mooi toch! Help je mee? Klik dan hier!