Plezier

D

rie keer per jaar zorg ik voor drie ’10x Meer Plezier’ vrouwencirkels. Wat ik daar vooral leuk aan vind is dat het mij eraan herinnert hoe ook ik meer plezier zou kunnen maken. Het grote gros van de oefeningen zijn een onderdeel van mijn leven geworden maar sommige oefeningen, juist de hele simpele, ontglippen me vaak. Zo zat ik afgelopen donderdag eindelijk weer eens met P in ons favoriete restaurant en kwamen we erachter dat we voor het laatst in oktober met z’n tweeën uit eten waren geweest. Shock! Horror! Hoe kan dat nou weer? En toen we daarover aan het praten waren tijdens het eten – ik met kleine zorgvuldige hapjes en hij met grote happen want dan proef je meer ;-) – bedacht ik dat ik mijn werk wel heel serieus aan het nemen was geweest en mezelf weinig lol tussendoor had gegund. De laatste keer lekker meegillen en springen op harde muziek bijvoorbeeld was ook al best lang geleden.

Ik denk er wel aan, aan al die leuke dingen, maar terwijl ik door blijf typen achter de computer denk ik dan dat ik dat ‘zo meteen’ eens even ga doen. Nu nog niet, maar straks als dit klaar is, dan is het ‘t eerste op mijn agenda. Maar dan gaat de telefoon of er komt een mailtje binnen met een dringende vraag en dan vergeet ik het weer even. En dan lees ik wat de vrouwen uit 10x Meer Plezier op de blog hebben geschreven en herken ik al die obstakels, die remmingen en redenen waarom het deze week of die dag er geen tijd was voor die oefeningen in plezier. Als ik het dan ‘hoor’ van een ander dan voel ik hoe ik dat ook heb gedaan, mijn plezier vooruitschuiven, en omdat ik voor een ander altijd snel een oplossing of een tip heb pas ik die dan maar snel op mezelf toe. Handig hoor, van die vrouwen om je heen die je herinneren aan hoe we allemaal wel eens worstelen met ons leven of gewoon te druk zijn. En soms lees ik ook hele leuke tips die die vrouwen aan elkaar geven die ik dan ook snel uitprobeer.

Bij 10x Meer Plezier-3 had ik een week over dromen geschreven. Over het koesteren van die dromen en ze in detail gaan dromen en in stapjes zodat ze steeds meer werkelijkheid kunnen worden. Dat is soms zo confronterend voor ons. Vaak laten we het uit veiligheid maar bij dromen, alsof het een rare fantasie is en geen diepe wens die je hebt. We schuiven de dromen vooruit: later, over een paar jaar misschien, of als ik straks een huis heb of een eigen ruimte dan kan ik misschien, maar nu nog niet. Net als plezier maken met hele kleine dingen schuiven we het grote Plezier, onze hartewens, onze droom voor ons uit.

Ik wil dat niet. Ik wil dromen en verwezenlijken, ik wil hunkeren en inlossen, ik wil meer Plezier. En ik mag willen wat ik wil. Onze dromen zijn precies groot genoeg voor ons om uit te mogen komen. Maar wachten en vooruitschuiven haalt alle plezier en energie uit onze dromen en wensen. Wat ze nodig hebben is te kunnen glanzen en stralen, net als wij. En dat kan alleen door ze naar buiten te brengen, ze te delen met andere dromers. Die kunnen er dan door hun vragen over onze dromen voor zorgen dat de droom nóg meer details kan krijgen en nóg duidelijker wordt, zodat het steeds makkelijker wordt om de stapjes op weg naar die droom te kunnen maken. Die stapjes kunnen heel klein zijn zodat je ze net zo goed nu even kunt doen en dan morgen weer één. Kleine stapjes samen maken je droom waar. Het grootste Plezier wat je jezelf geven kunt: je hartewens waarmaken. Niet meer wachten, niet meer vooruitschuiven, niet wachten tot een ander het voor je doet, maar gewoon nu doen.

Tijdens het etentje hebben P en ik meteen een weekendje samen weg gepland voor deze maand nog en ik, ik ga nu meteen muziek opzetten en lekker dansen en meezingen!

liefs,